1
26 Temmuz- 10 Ağustos arasında Avrupa’nın birçok ülkesinden
bir araya gelerek Narbonne şehrinde ailelerimiz, çocuklarımız ve gençlerimizle
buluştuk. 2 hafta boyunca hayatı ve mücadeleyi birlikte örgütledik. İlk günler
çadırlarımızı kurmakla, mahallelerimizi oluşturmakla geçti. Sonraki günlerde
ise artık gündem üzerine sohbetlerimiz oldu. Neden ÖO, neden AG, neden
direniyoruz, siyasi zafer nedir, direniş ve sol, futbol, yozlaşma ve
yabancılaşma konuları üzerine tartışmalar yürüttük. Bir gün gençlik ve ailelerimizle birlikte
demokratik aile nedir üzerine sohbet ettik. Daha sonrasında gençlerin
hazırladığı tartışma oyununu oynadık. Kamp alanımızda 3 tane mahallemiz vardı:
emek mahallesi, adalet mahallesi ve karanfil mahallesi. Sorunlarımızı mahalle
halkı ile bir araya gelerek, halk meclislerinde tartışarak çözdük. Kampımızın
pratiğinde şunu gördük: halka mal ettiğimiz tüm sorunlar mutlaka bir çözüme
ulaşacaktır. Futbol turnuvasıyla bir gün
boyunca değişik takımlar arasında sosyalist rekabeti örgütledik. Futbol
halkındır dedik ve bunun ilk örneğini kampımızda yarattık. Gençlik otobüsle Marsilya gezisi yaptı.
Ailelerimiz daha küçük gruplarda gezmeye gittiler. Kamp boyunca adalet
istiyoruz kampanyamızı gündem yaptık ve gün gün ölüm orucu direnişini takip
ettik. Devrimci tutsaklar Musa Aşoğlu, Erdal Gökoğlu ve Şadi Özpolat’ta telefon
görüşmeleriyle dahil oldular. Ülkemizdeki direniş süreci üzerine onlara da
bilgilendirmeler yaptık. İçeride veya dışarıda direnişi aynı sıcaklık ve
öfkeyle taşıdığımızı bir kez daha görmüş olduk.
Kampın son günlerine yakın ortak alanda Grup Yorum konseri düzenlendi.
Diğer kamp sakinlerinin de katıldığı bir program yaptık. Orda da yine ölüm
orucu direnişimizi anlatıp, Mustafa Koçak, Helin Bölek ve İbrahim Gökçek’i
anlattık. Kampımızın son vedalaşma
etkinliği olarak geleneksel şenliğimizi düzenledik. Şenlikte herkes kamp
boyunca yaptığı hazırlıkları sundu. Öncelikle halk türkülerimizi güçlü bir halk
korosundan dinledik. Ardından çocuklar korosu şarkılarını söyledi. Nancy halk
meclisinden ailelerimiz hazırladıkları tiyatro ile bize dünden bugüne neler
yaşadıklarını ve Avrupa’ya nasıl geldiklerini anlattılar. Ardından gençlik
korosu sahnede yerini aldı. Gençliğin tiyatro ekibi bu yıl değişiklik olarak
tiyatro’yu video olarak gösterdi. Şenliğin ardından sabaha kadar sohbetlerimiz
devam etti. Şenlikten sonraki gün son kamp günümüz olarak toparlanmaya başladık
ve pazartesi günü akşamüstü son kalanlarla kamp alanını temizleyip dağıldık. Bu
yıl da hep birlikte kolektif yaşamı örgütledik, birlikte gülüp, birlikte
eğlendik. Hep birlikte mücadelemizi nasıl büyütebiliriz, ölüm orucu direnişini
nasıl ileriye taşıyabiliriz diye düşündük ve hayatımızı ona göre
şekillendirdik.
bir araya gelerek Narbonne şehrinde ailelerimiz, çocuklarımız ve gençlerimizle
buluştuk. 2 hafta boyunca hayatı ve mücadeleyi birlikte örgütledik. İlk günler
çadırlarımızı kurmakla, mahallelerimizi oluşturmakla geçti. Sonraki günlerde
ise artık gündem üzerine sohbetlerimiz oldu. Neden ÖO, neden AG, neden
direniyoruz, siyasi zafer nedir, direniş ve sol, futbol, yozlaşma ve
yabancılaşma konuları üzerine tartışmalar yürüttük. Bir gün gençlik ve ailelerimizle birlikte
demokratik aile nedir üzerine sohbet ettik. Daha sonrasında gençlerin
hazırladığı tartışma oyununu oynadık. Kamp alanımızda 3 tane mahallemiz vardı:
emek mahallesi, adalet mahallesi ve karanfil mahallesi. Sorunlarımızı mahalle
halkı ile bir araya gelerek, halk meclislerinde tartışarak çözdük. Kampımızın
pratiğinde şunu gördük: halka mal ettiğimiz tüm sorunlar mutlaka bir çözüme
ulaşacaktır. Futbol turnuvasıyla bir gün
boyunca değişik takımlar arasında sosyalist rekabeti örgütledik. Futbol
halkındır dedik ve bunun ilk örneğini kampımızda yarattık. Gençlik otobüsle Marsilya gezisi yaptı.
Ailelerimiz daha küçük gruplarda gezmeye gittiler. Kamp boyunca adalet
istiyoruz kampanyamızı gündem yaptık ve gün gün ölüm orucu direnişini takip
ettik. Devrimci tutsaklar Musa Aşoğlu, Erdal Gökoğlu ve Şadi Özpolat’ta telefon
görüşmeleriyle dahil oldular. Ülkemizdeki direniş süreci üzerine onlara da
bilgilendirmeler yaptık. İçeride veya dışarıda direnişi aynı sıcaklık ve
öfkeyle taşıdığımızı bir kez daha görmüş olduk.
Kampın son günlerine yakın ortak alanda Grup Yorum konseri düzenlendi.
Diğer kamp sakinlerinin de katıldığı bir program yaptık. Orda da yine ölüm
orucu direnişimizi anlatıp, Mustafa Koçak, Helin Bölek ve İbrahim Gökçek’i
anlattık. Kampımızın son vedalaşma
etkinliği olarak geleneksel şenliğimizi düzenledik. Şenlikte herkes kamp
boyunca yaptığı hazırlıkları sundu. Öncelikle halk türkülerimizi güçlü bir halk
korosundan dinledik. Ardından çocuklar korosu şarkılarını söyledi. Nancy halk
meclisinden ailelerimiz hazırladıkları tiyatro ile bize dünden bugüne neler
yaşadıklarını ve Avrupa’ya nasıl geldiklerini anlattılar. Ardından gençlik
korosu sahnede yerini aldı. Gençliğin tiyatro ekibi bu yıl değişiklik olarak
tiyatro’yu video olarak gösterdi. Şenliğin ardından sabaha kadar sohbetlerimiz
devam etti. Şenlikten sonraki gün son kamp günümüz olarak toparlanmaya başladık
ve pazartesi günü akşamüstü son kalanlarla kamp alanını temizleyip dağıldık. Bu
yıl da hep birlikte kolektif yaşamı örgütledik, birlikte gülüp, birlikte
eğlendik. Hep birlikte mücadelemizi nasıl büyütebiliriz, ölüm orucu direnişini
nasıl ileriye taşıyabiliriz diye düşündük ve hayatımızı ona göre
şekillendirdik.
Kamp sinevizyonumuzu izleyebilirsiniz.
