Hasan Ferit Gedik
Uluslararası Bağımlılıkla Mücadele Derneği olarak üretimlerimizi
çeşitlendirerek sürdürüyoruz.
Emperyalizmin sevgileri
alınıp satılabilen bir metaya dönüştürdüğü günümüzde sevda nasıl olmalı
sorusunu yanıtlayan nitelikte bir şiir. HFG Emekçisi Nevzat Kalaycı’nın uzun
yıllardır görmediği eşine doğum günü için yazdığı şiiri paylaşıyoruz.
Hasan Ferit Gedik
Uluslararası Bağılılıkla Mücadele Derneği
ZEYTİN GÖZLÜ SEVDAM…
ÖZLEDİM…
Özledim zeytin gözlüm,
Bu günde yine dönüp
baktım
Tarihimizdeki, elimizdeki sevda çizgilerimize…
Bak bu vefalı sevdamızda
Yarım asrı devirdik,
Birbirimize kenetli
ellerimizle…
Aramızda masmavi
Dalgalı denizler olsada,
Zeytin dalına tutunup
Kulaç atarak geldim.
BU doğum gününde de YANINA…
Hani hatırlarmısın bilmem
Hayatımda ilk yazdığım
Şiiri
İzmir Kemalpaşa mapusunda
Sana dair yazdığımı….
Şöyleydi bir
hatırlatayım.
“Yarın görüş günü
karıcığım
Yine gelip,
Tel örgüler arkasından
Sevda dolu
Hasret dolu
Zeytin gözlerinle,
inceden bir göz kırpıp
Usulca yoldaşlarımdan
Selam getireceksin…
Ve yine,
Benim göz bebeklerime
bakarak
Benim unuttuğumu sanıp,
HAYIFLANACAKSIN…
Unuturmuyum, Zeytin
gözlüm Yarim benim.
UNUTURMUYUM…
Unuturmuyum hiç,
Dünyaya attığın ilk
çığlık gününü, UNUTURMUYUM..
Bak yine özlemle
parmağımı uzatıyorum,
TEL ÖRGÜLER ARASINDAN…
Sımsıkı tut parmağımı.
HASRETLİĞİMİZ İÇİN…
Bak halaya durdu
Yüreklerimiz…
Asıl sevda halayımızı
Özgürlüğe kavuştuğumda
Omuz omuza çekip
İKİNCİ BALAYIMIZI
YAPACAĞIZ..
ZEYTİN GÖZLÜ, VEFALI
YARİM BENİM…”
O gün yıl 1992 idi…
Bak şimdi yıl 2025
Yılları yıllarla
harmanlayıp
Sevda HEYBEMİZE
doldurduk…
Hasretliğimiz yine
Kıpkızıl kor ateş oldu.
Özlemlerimiz kelimelere,
dizelere sığmaz…
Bu kez elimi,
parmaklarımı sana uzatamasamda
Sevda dizelerimle dolup geldim yanına…
Vefalı sevda hasatlı
yıllarımızı
Derleyip toplayıp geldim
yanına…
Hani on yıl önceki
şiirimde sana dedim ya…
“Arama beni, kavga
kaçkınlarının
SİNDİĞİ kuyularda…
Ara beni.
Kavgamızın
Nasırlı Kızıl yumruğuyla,
Sımsıkı tuttuğum
Vatan, Halk, Yoldaş
Ve Yar sevdalarımızda…
Sevdaysa SEVDA
Kavgaysa KAVGA…
Bedeli Ölüm OLSADA…
Ara beni Buralarda…”
Özledim be,
Zeytin gözlü SEVDAM
benim…
O ağır geçen yıllarımızda
Vefayı sığdırdın.
Hala esmer güzeli,
Zeytin gözlümYARİM BENİM.
Hani bana telefonda
On beş gün önce dedin
ya…
“Benim ömrüm beklemekle
geçti…”
Evet, evet, evet,
Zeytin gözlü SEVDAM
benim.
ÖMRÜN, ÖMRÜMÜZ…
Hep beklemekle geçti.
Bir on yıl tutsaklık.
Ve gerisi buralarda
GURBETLİKLE.
Daha dün gibi hatırlarım
Evimizden ve senden
Kavgamız için ayrıldığım
Eylül 1994 yılını…
Doğru dedin ESMER YARİM.
Beklemek DEVRİM içindi
BENİM İÇİN…
Hani hep mapusda da dedim
ya…
Halkımızın deyimiyle.
“Bizim KAVLİMİZ,
Pazara kadar değil
MEZARA KADAR”
Benim ve bizim TÜM
SEVDALARIMIZ
HEPSİ ÖLÜME KADAR…
Yarimizi
Yoldaşımızı,
Vatanımızı
Halkımızı
Böyle sevdik.
Böyle öğrendik.
Böyle BİLDİK…
İşte bu sevdalar
Bizim için hep
serüvenlerde
Destanlar yazdırdı…
İşte seninle bu sevdamızda
Nice fırtınalı denizlerde bile
Bizlere kulaç attırdı…
Hadi esmer yarim
Zaten çok bekledik.
Daha fazla bekletme.
Bekliyorum seni.
Al YÜREĞİNİ YÜREĞİME
KOY…
Bu gün ben, doğum günün
için geldim YANINA…
SEN ÖZLEMİMİ GÖZ
BEBEKLERİMDE
GÖRMEK İÇİN GEL…
ZEYTİN GÖZLÜ SEVDAM,
BENİM…
1 Şubat 2025
ATİNA…
Nevzat KALAYCI
