Hoş Geldin
Anne… (Gürkan Türkoğlu’nun Şiir Seslendirmesi)
Kuyu Tipi
Hapishanelerdeki tecrit ve imha saldırısını direnişiyle parçalayan muzaffer
Özgür Tutsak Gürkan Türkoğlu, 6 Nisan 2026 tarihinde annesiyle telefon
görüşmesi yaptı.
Süresiz açlık
grevini sürdürdüğü günlerde Antalya Kuyu Tipi Hapishanesi’nde annesiyle görüşen
Gürkan Türkoğlu, kaleme almış olduğu “Hoş Geldin Anne” şiirini direnişinin
coşkusu, onuru ve ilan ettiği zaferine olan inançla okumuştu.
Bugün, hâlâ
Antalya Şehir Hastanesi’nde ölüme meydan okuyan ve ölümü yenmek için direnen
Türkoğlu’nun şiirini seslendirerek direngen ve umuda-murada erecek halkımıza
sunuyoruz…
Not:
Gürkan
Türkoğlu’na bilincinin kapanması üzerine 20 Nisan 2026 günü zorla işkence
işkencesi yapılmıştır. Bunun sonucunda Antalya Şehir Hastanesi yönetimi,
müdahale eden doktorlar sağlık durumunun daha da kötüleşmesine sebep olurken
bugün yoğun bakımda olmasına yol açmıştır.
Önceden
uyarmıştık, onlar-Özgür Tutsaklar ‘hasta’ değil; direnişçidir!
Direnişçilerin
taleplerini kabul etmeyen ve ölüm sınırına kadar gelmelerini bekleyen devlet,
yaşanan ve yaşanacak olan tüm olumsuzlukların birincil sorumlusudur.
Ayrıca,
talimatla, bilinçsizce -ki hastane yönetimi ‘nasıl müdahale edeceğini
bilmediğini’ itiraf etmiştir- direnişçilere zorla müdahale edenler de faşizmin
suçlarına isteyerek, gönüllü şekilde ortak olmuştur.
Gürkan Türkoğlu
bugün (1 Mayıs) hâlâ ölüme karşı Antalya Şehir Hastanesi’nde direnmektedir…
Yüreğinden
çıkan bu şiiri başta zaferlerinde kuşkusuz büyük emeği olan annesi Lütfiye
Türkoğlu olmak üzere tüm direnenlere armağan ediyoruz…
Hoş Geldin
Anne
Hoş geldin
anne,
hoş geldin
Biliyorum,
biliyorum
daima
bizimleydin
o güzel
yüreğinle
ve şimdi
fiziken de
Bu yüzden bir
kez daha
hoş geldin anne
Öyle mutlu
geldi ki
sesin telefonda
Dedim
bu direnmenin
mutluluğu
yansımış
annemin sesine bir de
Dedim
bu huzurun sesi
ne zaman ki
insan
aradığını
vicdanı huzur
bulur
işte o zamandır
ki böyle çıkar sesi
Tıpkı seninki
gibi
Ol sebepten
anne
sevgiden öte
bir de
mutluluk dolu o
sesinle
Hoş geldin
En çok da ne
için seviniyorum
biliyor musun
Senin için
anne, senin için
Her gün, her
gün
Hasta
anneannemin başında
bekle ha bekle
ki bir koca
belirsizlik
ve az çok
tahmin ediyorum
ah o babam yok
mu o babam
diyorum
Ve sen; bir
yanında aklının
açlığı öteden
evladın
öbür yanında
annen
ölümü bekleyen
Düşün ha düşün
Yedirir kafayı
sana
İşte anne
sesindeki o
mutluluk var ya
“zafere kadar
buradayız!”
derken ki
mutluluk
İşte, o
mutluluk işte
harekete geçen
ne olursa olsun
eyleme geçip
bir şey yapan
insan mutluluğu
İşte bu ‘hoş
geldin’
biraz da bunun
için anne
Velhasıl anne
Şimdi daha
güçlüyüm
seninle
Şimdi daha
kilitli zafere
Son yok, yol
yok
Direneceğiz ve
kazanacağız
ve sana verdiği
sözü tutacak
yüzünü kara
çıkartmayacak
evladın
Ve emin ol ki
anne
mutlaka, ama
mutlaka
bizi
birbirimize
hasret
bırakanlardan
bu günlerin de
hesabını
soracak
çiçeklerin en
güzellerini
ölümsüzlerimizin
hayallerimizin
özlemlerimizin
en güzellerine
vereceğiz
size armağan
Şiir: Gürkan
Türkoğlu
Fon müzik:
Direniş Marşı – Grup Yorum